Numer katalogowy: 30

Tadeusz Dominik(1928–2014)

Ogród, lata 70. XX wieku

olej / płótno
95 × 80 cm
sygnowany l.d.: DOMINIK

Cena: 42 000 PLN

Tadeusz Dominik – malarz, grafik, zajmował się tkaniną artystyczną, ceramiką
i grafiką komputerową. W latach 1946–1951 studiował malarstwo na
Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał w pracowni prof.
Jana Cybisa. Profesor miał duży wpływ na rozumienie malarstwa przez
Dominika – artysta przejął zasadę, że obraz nie może kopiować natury, musi
być rodzajem kolorystycznej i fakturowej interpretacji. W 1951 roku rozpoczął
pracę pedagogiczną na stołecznej uczelni i przeszedł przez wszystkie
stopnie kariery akademickiej, od asystenta do profesora zwyczajnego (1988).
Dwukrotnie był dziekanem Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP. W 1990
roku odszedł na emeryturę. Jest laureatem m.in. nagrody im. Jana Cybisa
(1973) i stypendystą Ford Foundation (1962). Po ukończeniu Akademii
Tadeusz Dominik oprócz malarstwa tworzył także grafiki, które szybko
znalazły uznanie w oczach krytyków. Jego czarno-białe, realistyczne drzeworyty
operowały światłocieniem nadającym pracom malarskość. Dominik
wcześniej wypracował własny, niepowtarzalny styl w malarstwie, któremu
pozostał wierny przez lata, konsekwentnie doskonaląc język artystycznej
wypowiedzi. Od początku niemal zaobserwować można charakterystyczne
cechy formalne jego malarstwa: okrągłe lub owalne punkty i plamy o dość
nieregularnych kształtach, niejednokrotnie stanowiące ślad po uderzeniu
pędzlem. Powierzchnia płócien Dominika jest rozedrgana, wirująca,
wybijają się z niej pojedyncze, rozświetlone plamy. Z okrągłych i owalnych
form artysta budował pejzaże, przedstawiał na płótnach swoją wizję świata
przyrody.
Prace Tadeusza Dominika znajdują się w wielu muzeach i kolekcjach prywatnych
w kraju i za granicą, m.in. w Muzeach Narodowych w Krakowie,
Poznaniu, Warszawie, Wrocławiu, Museum of Modern Art w Nowym Jorku,
Museo de Bellas Artes w Caracas, Museum Albertina we Wiedniu, Stedelijk
Museum w Amsterdamie.

ul. Złota 48/54
00-120 Warszawa
budynek Hotelu Mercure
(wejście od pasażu za budynkiem „Złota 44”)