Obraz „Posiłek” (nr kat. 3) powstał w 1938 roku, najprawdopodobniej kilkanaście miesięcy przed wybuchem II wojny światowej. Włodarski posługiwał się wówczas jeszcze swoim prawdziwym, żydowskim imieniem i nazwiskiem – Henryk Streng. Żył oraz tworzył we Lwowie.

Sam obraz przedstawia scenę rozgrywającą się w prostym, robotniczym wnętrzu. Przedstawia trzech mężczyzn przy stole – w centrum kompozycji znajduje się najmłodszy z nich. Jako jedyny siedzi przy blacie, przed nim stoi miska z parującą zupą i łyżka. Po jego prawej stronie artysta umieścił mężczyznę w czerwonym berecie, który sięga dłonią w stronę stołu. Pod pachą trzyma mandolinę. Po przeciwnej stronie stoi starszy, siwowłosy mężczyzna – jest zatrzymany w ruchu, jakby odchodził od towarzyszy w stronę głębi kompozycji. W tle widzimy drzwi i krzesło, malowane w vangoghowskiej manierze, znanej m. in. z obrazu „Pokój artysty” z 1888 roku.

Obraz jest migawkowym zapisem codziennej, zwyczajnej sceny, jakich Streng obserwował w tamtym czasie niezwykle wiele. Od 1933 roku był bowiem członkiem, Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom, czyli wielkiej, zrzeszającej miliony członków strukturze, zajmującej się realizacją akcji protestacyjnych i wspieraniem lewicowych rebeliantów na całym świecie. Na terenach Rzeczpospolitej ich działalność koordynowała Komunistyczna Partia Polski. Z powodzeniem można więc stwierdzić, że Włodarski sympatyzował z komunistami – jego obrazy z tego okresu z pewnością stanowią dowód niezwykłej wrażliwości na trudny los robotników.

W latach 30., na kanwie lewicowych poglądów malarza powstały reportażowe szkice i obrazy o tematyce rewolucyjnej, utrzymane w nurcie realizmu określanego przez Strenga mianem faktorealizmu. Odnotowywał w nich na gorąco fragmenty wydarzeń z postaciami robotników, policjantów i żołnierzy. Realizacje z tego czasu mogły stanowić twórczą odpowiedź na wdrażany w Związku Radzieckim socrealizm: malarz przedstawiał sceny z życia proletariatu, lecz zachowywał postimpresjonistyczną formę, pełną niejednoznacznych przejść tonalnych i rozwibrowanych plam koloru.

Prezentowana praca ma charakter kameralnej, lirycznej sceny, nie pozbawionej jednak zamierzonej anestetyzacji i swoistej naiwności, tak charakterystycznej dla prac Strenga z lat 30. Całość jest dopełniona przez zawiesiście kładzione warstwy farby i chropowatą fakturę, na której wyraźnie odznaczyły się pociągnięcia pędzla.

Premium WordPress Themes Download
Download Premium WordPress Themes Free
Download Nulled WordPress Themes
Download WordPress Themes Free
download udemy paid course for free
download karbonn firmware
Download WordPress Themes Free
udemy free download