×

Wypadek z sarną, z cyklu „Małe bóle”

nr katalogowy: 20

Nazwa aukcji/kod aukcji: Aukcja Sztuki XX i XXI wieku

Kamoji Koji

(ur. 1935)

Wypadek z sarną, z cyklu „Małe bóle”
1999–2001

Estymacja:

35 000 – 40 000 • PLN

Cena wylicytowana:

26 000 PLN

olej, ołówek / płótno naklejone na deskę
90 × 100 cm
sygnowany i opisany na odwrociu śr.: WYPADEK Z | MAŁE BÓLE / SARNĄ | KOJI KAMOJI
na odwrociu l.g. nalepka wystawowa


Koji Kamoji większość swojego twórczego życia spędził w Polsce. Artysta urodził się w Tokio, gdzie w latach 1953–1958 studiował na Akademii Sztuk Pięknych Musashino. Po tragicznym doświadczeniu samobójczej śmierci swojego przyjaciela Sasakiego (wspomnienie to będzie często powracać w sztuce Kamojiego) dwudziestoczteroletni artysta podjął decyzję o wyprowadzce do Polski.

Rodzina Kamojiego od lat była związana z polską kulturą – starszy brat matki artysty oraz jego stryj zajmowali się tłumaczeniem na japoński polskiej literatury. Dla Kamojiego wybór ten wydawał się zatem naturalny. W 1959 roku podjął studia w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Artura Nacht-Samborskiego. Od zakończenia studiów w 1966 roku był ściśle związany z środowiskiem skupionym wokół Galerii Foksal w Warszawie.

Przez pierwsze lata na warszawskiej Akademii Kamoji tworzył silnie fakturowe, ekspresyjne obrazy o mocnej kolorystyce. Z czasem jego prace stały się bardziej oszczędne, zdyscyplinowane formalnie i kolorystycznie, nawiązujące do estetyki geometrii, aby ostatecznie przybrać charakterystyczną dla artysty lapidarność i oszczędność środków bliską stylistyce haiku. Bliskie japońskiej poezji tematy przemijania, natury oraz jej symboliki stały się głównymi zainteresowaniami sztuki Kamojiego.

Koji Kamoji szybko zaczął odchodzić także od klasycznego obrazu sztalugowego ku eksperymentom z przestrzenią. To właśnie ona stała się dla niego podstawowym językiem artystycznej wypowiedzi, który przybierał formę reliefów oraz instalacji.

Prezentowana praca z serii „Małe bóle” pochodząca z lat 1999–2001 stylistycznie wiąże się z często powracającym w twórczości Kamojiego motywem białych reliefów. Jest to praca czysta i prosta. Harmonijna kompozycja białych pionków do gry w go oraz czarnych linii nadają pracy klimat skupienia i kontemplacji. Kamoji wprowadził do kompozycji pracy subtelne nieregularności układu, ledwo uchwytne zaburzenia ustalonej formy i faktury oraz delikatne iluzje przestrzenne.

Prace Koji Kamojiego znajdują się w wielu muzeach, galeriach sztuki współczesnej, a także w zbiorach prywatnych w Polsce i na całym świecie.