Abstrakcje Jerzego Nowosielskiego to jedne z najbardziej poszukiwanych prac artysty. Praca z 1962 roku jest także najwybitniejszą abstrakcją pojawiającą się na rynku aukcyjnym. Ta praca odróżnia się jednak od pozostałych analogicznych kompozycji. W 1962 Nowosielski wykonuje Krzyż ołtarzowy dla Opactwa Benedyktynów w Tyńcu oraz projektuje wnętrze kościoła akademickiego KUL-u.

Jerzy Nowosielski, krzyż ołtarzowy, widok we wnętrzu kościoła, opactwo oo. Benedyktynów w Tyńcu, Fot. Marian Curzydło [w:] Krystyna Czerni, „Nowosielski w Małopolsce. Sztuka Sakralna”, Kraków 2015

Do tej pory we wszystkich abstrakcjach artysty mamy do czynienia z czystymi pracami geometrycznymi. Układ barw i prostych figur geometrycznych to jedyny temat jego obrazów nieprzedstawieniowych.

Jerzy Nowosielski, Kompozycja architektoniczna, 1958, Kolekcja Muzeum Narodowego w Warszawie. Źródło: Muzeum Cyfrowe dMuseion

Lata 60. to jednak zwrot w twórczości artysty ku wątkom religijnym i sztuce bizantyńskiej, na której wyrosła szkoła pisania ikon. Duchowość, tak ważna dla Nowosielskiego, po raz pierwszy i jedyny pojawia się także w abstrakcji. Świadczy o tym jeden szczególny element. Centralną rolę w pulsującej czerwienią pracy zajmuje karminowe koło ściśle wpisane w kwadrat.

Jerzy Nowosielski, Abstrakcja, 1962, nr kat. 11, Estymacja 380 000–450 000 • PLN, detal

Ten element geometryczny jest symbolem zaczerpniętym bezpośrednio ze sztuki średniowiecznej, później kontynuowanej przez renesans czy malarzy ikon. Symbolizuje on jedno z najstarszych wyobrażeń wszechświata z ziemią w centrum. Nierozłącznym połączeniem świata boskiego z ziemskim. Jerzy Nowosielski był artystą szczególnie wyczulonym na sztukę bizantyńską i średniowieczną. Znał i oglądał zarówno ikony, jak i średniowieczne kodeksy. Całe życie tworzył prace bezpośrednio inspirowane ikonami. Jego duchowość była nierozłącznym elementem jego sztuki. Dlatego też bez wątpienia można stwierdzić, że wykorzystany przez niego niepozorny element kompozycyjny w abstrakcji nie pojawił się tam przypadkowo. Wymiar transcendentny wkradł się w niepozorny sposób do pozornie błahej geometrii. Abstrakcja ta ma zatem wymiar dwuznaczny, której ukryty przekaz ujawnia się dopiero po dokładnym i uważnym studiowaniu pracy. Ukryty przekaz widoczny jest tylko dla wtajemniczonych. Element ten, skryty w pięknej kompozycji o formie czystej abstrakcji czyni oferowaną pracę jedyną taką istniejącą pracą Jerzego Nowosielskiego.

Doskonale podsumował jego abstrakcje Stajuda:

„Trudna jest dla mnie do wyjaśnienia sprawa «abstrakcyjnych» obrazów Nowosielskiego, wydaje się, że jest w nich coś więcej niż konstrukcja, jakiś czynnik orficki, aluzje do harmonii, które «nie były wynalezione przez umysł ludzki, lecz z przyzwolenia boskiego objawione Pitagorasowi». Tak czy inaczej, rozliczne doświadczenia konstrukcyjne pozwoliły na zbudowanie dzieł karkołomnie trudnych, gdzie na jednej płaszczyźnie koegzystuje kilka obrazów o różnej treści, tkance, gamach. Nie wiadomo zresztą najczęściej, czy to obrazy, lustra, czy zwykłe – albo symboliczne okna – wyprowadzające wzrok z mrocznego wnętrza w rozległy, czasem słoneczny pejzaż, czasem inne wnętrze, równie ograniczone.”

Jerzy Nowosielski, Abstrakcja, 1962, nr kat. 11, Estymacja 380 000–450 000 • PLN

Jerzy Nowosielski to jeden z najważniejszych polskich malarzy drugiej połowy XX wieku. W 1940 roku studiował na Wydziale Malarstwa Dekoracyjnego krakowskiej Kunstgewerbeshule. Przerwał studia w 1942 roku, aby dołączyć do wspólnoty Ławry św. Jana Chrzciciela pod Lwowem, gdzie zetknął się z ikonopisaniem, które od tego czasu sam praktykował. Doświadczenie to miało duży wpływ na rozwój sztuki Nowosielskiego i stanowiło trwałe źródło inspiracji, które sam określa jako odzwierciedlenie walki dobra ze złem w ciele człowieka. W 1943 roku artysta powrócił do Krakowa, gdzie po wojnie podjął naukę na Akademii Sztuk Pięknych. Tam odnowił przyjaźnie artystyczne i znalazł się w gronie twórców skupionych wokół Tadeusza Kantora i Grupy Młodych Plastyków. Uczestniczył w wystawie grupy w 1946 roku w krakowskim Pałacu Sztuki. Brał udział we wszystkich Wystawach Sztuki Nowoczesnej (1948, 1957, 1959), a także w historycznej wystawie „Dziewięciu” (1955). Większość życia artystycznego spędził w Krakowie, poza krótkim okresem kiedy wyjechał do Łodzi, aby kierować pracownią Projektowania Tkanin Dekoracyjnych na tamtejszej PWSSP. Po powrocie do Krakowa objął Pracownię Malarstwa na ASP, którą prowadził do 1993 roku.


 

Download Nulled WordPress Themes
Download Premium WordPress Themes Free
Download Premium WordPress Themes Free
Download WordPress Themes Free
free download udemy course
download xiomi firmware
Premium WordPress Themes Download
udemy free download